Tıpkı Karadeniz Bölgesi’nde olduğu gibi Doğu Anadolu ve Güneydoğu Anadolu Bölgeleri de gazoz açısından sıcak bölgelerimiz kadar çeşitliliğe sahip değil. Ancak bu durum bile şehirlerini ve bölgelerini aşıp efsane haline gelmiş iki önemli gazoz markasına engel olmamış.
Tabii ki Malatya’nın meşhur Kayısı Kolası’ndan ve Şanlıurfa’nın Çiriş Yudum Gazozu’ndan bahsediyorum!
Anadolu’nun oldukça zengin bir mutfak kültürü, geçmişi ve birikimi var. Doğu’dan Batı’ya her yörenin kendine has bir gizemi ve lezzeti mevcut. Şüphesiz ki Güneydoğu bu konuda oldukça önde. Planlı olmayan bir şekilde Diyarbakır’a gideceğim belli olunca ilk işim yemek bloglarından birkaç tüyo öğrenmeye çalışmak oldu. Çalışmak oldu diyorum çünkü gerçekten Diyarbakır hakkında yazılmış neredeyse hiçbir yazı yok. Mekan önerisi durumu ise daha da kötü durumda.
Onuncu yüzyılda Vikingler tarafından kurulan Kopenhag şehri bugün yaklaşık 2 milyonluk nüfusuyla İskandinavya’nın en önemli merkezleri arasında yer alıyor. Yerel dilde “Ticaret Limanı” anlamına gelen Kopenhag, bunu kanıtlarcasına kanallarıyla iç içe bir yapılaşma sergilemiş. Dünün küçük balıkçı köyü, bugün Avrupa’nın en modern metropollerinden bir haline gelmiş durumda. Bu dönüşümün tarih korunarak yapıldığını Kopenhag sokaklarında dolaşırken iliklerinize kadar hissediyorsunuz.
Kışları soğuk, yazları daha az soğuk şeklinde tanımlanabilecek klasik Kuzey iklimine sahip Kopenhag’ı ziyaret edecek en doğru mevsim yaprakların yeşilden sarıya döndüğü sonbahar. İlkbaharın ayrı bir güzelliği olduğunu kabul etsek de, kışın soğuğunu üstünden atmaya çalışan şehir bu aylarda sizi biraz üşütebilir. O yüzden siz siz olun rotanız Kopenhag olacaksa takvimlerin sonbaharı gösterirken yola koyulun. Sonbaharda yazın ılık günlerinin vedasını anımsatan sabah güneşiyle, kışın gelişini haber veren serin kanal esintilerini bir arada yaşayabileceğiniz çok güzel günler geçireceksiniz.
Gazozların bölgelere dağılımını incelediğimizde genel olarak sıcak yörelerde daha fazla gazoz çeşidi olduğunu görüyoruz. Özellikle Ege ve Akdeniz bölgesinde çeşitler fazlayken örneğin Karadeniz ve Doğu’da çeşitler azalıyor, yine de tadlarına diyecek yok!
Bu yazıda benim ufak koleksiyonumda yer alan Giresun Gazozu, Ufuk Gazozu ve Bağlar Gazozu’ndan bahsedeceğim.
Avrupa kentleri için nehirlerin önemi yadsınamaz. Tarih boyunca gerek savunma açısından gerekse de ulaşım kolaylığı nedeniyle şehirler genellikle nehirlerin etrafına kurulmuş. İçinden geçen nehirle özdeşleşen birçok kent var. Bu durum Budapeşte için de geçerli sayılabilir, tek bir farkla, Tuna Nehri kenti ikiye bölerken iki farklı şehir yaratmış aslında. Batı yakasının Budin’i (Buda) ve Doğu’nun güzelliği Peşte!
Doğu Avrupa’nın kapısı konumunda yer alan Budapeşte’yi kış aylarında ziyaret etmenizi öneriyorum. Yazları cıvıl cıvıl olsa da nedense Doğu ve Orta Avrupa şehirlerini -mesela Prag’ı da.- kışın ziyaret etmenin daha keyifli olduğunu düşünüyorum. Çünkü kış, zihinlerde yer edinen gri’liği tamamlıyor. Bir açıdan Sovyetler Birliği’nin demir perdesinin hala Avrupa’yı ikiye böldüğünü düşlüyorum. Zihnimdeki bu griliğin nedeni Soyvetlerden başka bir şey değil. Bu grilik kış ile birleşince müthiş hüzünlü ve yalnız bir portre oluşuyor zihnimde, o andan sonra ise dünyanın en mutlu insanıyım. İnceden de bir yağmur yağdı mıydı… Yalnız ya da birlikte, o hissi yaşamalısınız.